ومبالغات ناروا وافراط وتفريط در مناقب يا مثالب ، مصون ومحفوظ مىماند . دستهء ديگرى نيز بودند كه به علم نسب ومعرفت انساب نيازمند بودند ، واين علم باصطلاح « ابزار كار » آنان محسوب مىشد ، وآن سلسلهء جليلهء فقهاء ومحدّثين أعم از تابعين ويا تابعين تابعين مىباشد ، اين بزرگان كه پرچمدار واقعي فرهنگ اسلامى ونگهبان حقيقي آئين محمّدى صلّى اللّه عليه وآله وحافظ حديث وسنّت پيغمبر أكرم صلّى اللّه عليه وآله بوده ومىباشند علاوة بر احاطهء به فنّ اختصاصى خود كه همان « حديث وفقه » باشد ، به علم نسب نيز اهتمام مىورزيدند ؛ زيرا براي حصول يقين به صحّت وأصالت ومسلّم الصدور بودن حديثي كه به نظرشان « غريب » ويا در اسناد ضعيف وعليل مىآمد ، كشف وحال راوي اوليّه يا رواة ديگرى در اسناد آن أحاديث كه از شهرت ومعروفيّت كاملى برخوردار نبودند به معرفت نسب راوي وتحقيق در أحوال أو وزمان تشرّف أو يا قبيله‌اش باسلام ومدّت درك نعمت صحبت أو از پيغمبر أكرم صلّى اللّه عليه وآله يا از صحابهء بزرگوار آن حضرت ، نيز توجّهى دقيق مبذول مىفرمودند . از سخنى كه از جناب محمّد بن مسلم بن شهاب زهرى نقل شده كه أو گفته است : « ما خططت سوداء في بيضاء إلّا نسب قومي » ( ص 11 طبقات خليفة ابن خيّاط عصفرى ) چنين فهميده مىشود كه آن فقيه بزرگوار كه علاوة بر آنكه نزد عامّه از شهرت ومقبوليّت بسيار معتبر وموثّقى برخوردار است ، ودربارهء أو گفته شده است كه « انّه حفظ علم فقهاء السبعة ، ولقي عشرة من الصحابة » ( ص 147 هديّة الأحباب ) خاصّة هم به مناسبت آنكه أو سعادت مصاحبت ومجالست با حضرت سجّاد صلوات اللّه عليه را دارا بود ، واز آن حضرت نيز